Czytania liturgiczne


2. NIEDZIELA ADWENTU

PIERWSZE CZYTANIE Iz 40, 1-11
Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Pocieszajcie mój lud, pocieszajcie! – mówi wasz Bóg. Przemawiajcie serdecznie do Jerozolimy, bo jej służba dobiegła końca, bo jej wina została odpokutowana, bo z ręki PANA odebrała podwójną zapłatę za wszystkie swoje grzechy.
Głos, który woła: „Na pustyni przygotujcie drogę PANA! Budujcie na stepie prosty trakt dla naszego Boga! Każda dolina niech się podniesie, a wszystkie góry i pagórki obniżą! To, co kręte, niech się wyprostuje, a co wyboiste, niech stanie się równiną! Wtedy objawi się chwała PANA i ujrzy ją każde stworzenie. Tak orzekły usta PANA!”.
Głos, który mówi: „Wołaj!”. Odrzekłem: „Cóż mam wołać?”. „Każde stworzenie jest jak trawa i cały jego wdzięk jak kwiat polny. Trawa usycha, kwiat opada, gdy dotknie go tchnienie PANA. Prawdziwie trawą jest ten lud. Trawa usycha, kwiat opada, lecz słowo naszego Boga trwa wiecznie”. Wyjdź na górę wysoką, zwiastunko dobrej nowiny, Syjonie! Niech zabrzmi donośnie twój głos, zwiastunko dobrej nowiny, Jerozolimo! Niech zabrzmi, nie bój się! Mów miastom Judy: „Oto wasz Bóg!”.
Oto PAN BÓG nadchodzi z mocą, a Jego ramię ustanawia swą władzę. Oto z Nim idzie Jego nagroda, a przed Nim Jego zapłata. Jak pasterz pasie On swą trzodę, swoim ramieniem gromadzi jagnięta, nosi je na swej piersi, owce karmiące prowadzi ostrożnie.
Kto ma ucho, niech usłyszy, co Duch mówi Kościołowi.

PSALM RESPONSORYJNY Ps 85, 9ab-10. 11-12. 13-14
Refren: Okaż swą łaskę i daj nam zbawienie.

Będę słuchał tego, co mówi Pan Bóg: *
oto ogłasza pokój ludowi i świętym swoim.
Zaprawdę bliskie jest Jego zbawienie dla tych, którzy się Go boją, *
i chwała zamieszka w naszej ziemi.

Spotkają się ze sobą łaska i wierność, *
ucałują się sprawiedliwość i pokój.
Wierność z ziemi wyrośnie, *
a sprawiedliwość spojrzy z nieba.

Pan sam obdarzy szczęściem, *
a nasza ziemia wyda swój owoc.
Przed Nim będzie kroczyć sprawiedliwość, *
a śladami Jego kroków zbawienie.

DRUGIE CZYTANIE 2 P 3, 8-14
Czytanie z Drugiego listu świętego Piotra Apostoła.
To jedno niech waszej, umiłowani, nie uchodzi uwadze, że jeden dzień u Pana jak lat tysiące, a tysiące lat jak dzień jeden. Nie opóźnia się Pan ze spełnieniem obietnicy, jak niektórzy za odwlekanie uważają, lecz dla waszego dobra jest opieszały, bo nie chce, aby niektórzy ulegli zgubie, ale by wszyscy doszli do nawrócenia.
A dzień Pana przyjdzie jak złodziej. W tym dniu niebiosa ze zgrzytem przeminą, ciała niebieskie zostaną zwolnione, by spłonęły, a ziemia i dzieła na niej zostaną odemknięte. Skoro to wszystko takiemu ulega rozwiązaniu, to jakimi powinniście być wy w zakresie świątobliwego postępowania i pobożnych uczynków, gdy trwacie w oczekiwaniu i ponaglacie przybycie Bożego dnia, w którym niebiosa w ogniu zostaną rozwiązane, a ciała niebieskie topiąc się spłoną?! Zgodnie z Jego obietnicą czekamy na nowe niebiosa i na nową ziemię, w których mieszka sprawiedliwość.
Dlatego, umiłowani, na takie rzeczy czekając, postarajcie się, abyście zostali przez Niego znalezieni w pokoju, bez skazy i zmazy. A ową opieszałość Pana naszego uważajcie za zbawienną, jak to również napisał wam według danej sobie mądrości nasz umiłowany brat, Paweł.
Kto ma ucho, niech usłyszy, co Duch mówi Kościołowi.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Alleluja. Alleluja. Alleluja.
Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego;
wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże.

EWANGELIA Mk 1,1-8
Słowa Ewangelii według świętego Marka.
Początek ewangelii Jezusa Chrystusa, Syna Bożego. Zgodnie z tym, co jest napisane u proroka Izajasza: „Oto wysyłam swojego anioła przed Tobą, aby przygotował Twoją drogę. Oto głos wołającego na pustkowiu: „Przygotujcie drogę Pana! Wyrównajcie Jego ścieżki!””, wystąpił Jan Chrzciciel na pustkowiu i głosił chrzest nawrócenia dla odpuszczenia grzechów. Szedł do niego cały judejski kraj i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy. Wyznając swoje grzechy, przyjmowali od niego chrzest w rzece Jordanie. Jan miał odzienie z wielbłądziej sierści, a na swoich biodrach skórzany pas. Szarańczą się żywił i polnym miodem. Jak herold wołał: „Idzie za mną mocniejszy ode mnie! Nie jestem godny, aby się schylić i rozwiązać rzemień Jego sandałów. Ja ochrzciłem was wodą, On was ochrzci w Duchu Świętym”.
Oto słowo Pańskie.

Comments are closed.