Czytania liturgiczne


2. NIEDZIELA PO EPIFANII
CUD W KANIE

PIERWSZE CZYTANIE Iz 62, 1-5 
Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Przez wzgląd na Syjon nie będę milczał, przez wzgląd na Jerozolimę nie spocznę, aż zabłyśnie jej sprawiedliwość, a jej zbawienie zapłonie jak pochodnia! Narody ujrzą twoją sprawiedliwość, a wszyscy władcy twoją chwałę. I będą cię nazywać nowym imieniem, które PAN sam ci nada. Będziesz wspaniałą koroną w ręku PANA i królewskim diademem w dłoni twego Boga.
Już cię nie będą nazywali „Opuszczona” i o ziemi twojej nie powiedzą „Spustoszona”. Lecz nazwą cię „Moje w niej upodobanie”, a twoją krainę – „Poślubiona”. Gdyż PAN ma w tobie upodobanie, a twoja kraina będzie poślubiona. Bo jak młodzieniec poślubia dziewicę, tak twój Budowniczy poślubi ciebie. I jak pan młody cieszy się panną młodą, tak twój Bóg będzie radował się tobą!
Kto ma ucho, niech usłyszy, co Duch mówi Kościołowi.

PSALM RESPONSORYJNY Ps 96 (95), 1-2. 3 i 7b-8a. 9-10c (R.: 3)
Refren: Pośród narodów głoście chwałę Pana.

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
śpiewaj Panu, ziemio cała.
Śpiewajcie Panu, sławcie Jego imię, *
każdego dnia głoście Jego zbawienie. R.

Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów, *
rozgłaszajcie Jego cuda pośród wszystkich ludów.
Oddajcie Panu chwałę i uznajcie Jego potęgę. *
Oddajcie Panu chwałę należną Jego imieniu. R.

Uwielbiajcie Pana w świętym przybytku. *
Zadrżyj, ziemio cała, przed Jego obliczem.
Głoście wśród ludów, że Pan jest królem, *
będzie sprawiedliwie sądził ludy. R.

DRUGIE CZYTANIE 1 Kor 12, 4-11
Czytanie z Pierwszego listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian
Siostry i bracia:
Otóż jest rozmaitość charyzmatów, a Duch ten sam; i jest rozmaitość posług, a ten sam Pan; jest również rozmaitość działań, a Bóg ten sam, sprawiający to wszystko we wszystkich. A objawienie Ducha dawane jest każdemu dla dobra wspólnego. Temu mianowicie za pośrednictwem Ducha dawana jest biegłość słowa, a tam- temu wiedza w słowie według tegoż Ducha, innemu wiara w tym samym Duchu, innemu charyzmat uzdrawiania za sprawą tego jednego Ducha, innemu dokonywanie cudów, innemu prorokowanie, innemu rozróżnianie duchów, innemu różne rodzaje języków, innemu tłumaczenie języków. A to wszystko sprawia jeden i ten sam Duch, rozdzielający każdemu osobno według swej woli.
Kto ma ucho, niech usłyszy, co Duch mówi Kościołowi.

AKLAMACJA
Alleluja, alleluja, alleluja.
Bóg wezwał nas przez Ewangelię,
abyśmy dostąpili chwały naszego Pana, Jezusa Chrystusa.

EWANGELIA J 2, 1-12
Słowa Ewangelii według świętego Jana
Trzy dni później zaczęło się wesele w Kanie Galilejskiej i była tam matka Jezusa. Na wesele zaproszony został również Jezus i Jego uczniowie. Gdy zaczęło brakować wina, matka Jezusa powiedziała do Niego: „Wina nie mają”. Jezus jej odrzekł „Niewiasto, czy to moja lub twoja sprawa? Mój czas jeszcze nie nadszedł”. Jego matka powiedziała obsługującym: „Jeśli cokolwiek wam każe, zróbcie”. A było tam sześć kamiennych stągwi, postawionych dla judejskich obmywań. Każda mieściła dwie do trzech metret. Jezus powiedział im: „Napełnijcie stągwie wodą”. Napełnili je aż po brzegi. Rzekł im: „Teraz na- bierzcie i zanieście staroście wesela”. Zanieśli. Kiedy starosta spróbował tej wody, która winem się stała, a nie wie- dział, skąd jest, tylko słudzy, którzy nabrali wody, wiedzieli, przywołał pana młodego i rzekł mu: „Każdy człowiek stawia najpierw dobre wino, a gdy sobie podpiją – gorsze. Ty zachowałeś takie dobre wino aż do teraz”. Taki to, pierwszy z cudownych znaków uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej. Ukazał swą chwałę. Jego uczniowie uwierzyli w Niego. Później zszedł do Kafarnaum On sam, Jego matka, Jego krewni i Jego uczniowie. Pozostali tam przez wiele dni.
Oto słowo Pańskie.

3. NIEDZIELA po EPIFANII  // 3. NIEDZIELA W CIĄGU ROKU
ROK C

PIERWSZE CZYTANIE
Czytanie z Księgi Nehemiasza Ne 8, 1-4a. 5-6. 8-10
Pierwszego dnia siódmego miesiąca cały lud bez wyjątku zgromadził się na placu przed Bramą Wodną. Poproszono pisarza Ezdrasza, aby przyniósł księgę Prawa Mojżeszowego, które PAN nadał Izraelowi. Ezdrasz, który był kapłanem, przyniósł Prawo przed zgromadzenie: mężczyzn, kobiety oraz wszystkich, którzy byli zdolni słuchać i rozumieć. Czytał księgę od rana aż do południa, zwrócony w kierunku placu przed Bramą Wodną, przed zgromadzonymi mężczyznami, kobietami i wszystkimi zdolnymi do jej zrozumienia. Cały lud słuchał uważnie słów Prawa. Pisarz Ezdrasz wszedł na drewniane podwyższenie, przygotowane w tym celu. Ezdrasz, który stał wyżej, otworzył księgę na oczach tłumu, na co wszyscy powstali. Ezdrasz wypowiedział formułę błogosławieństwa PANA Boga potężnego, a lud odpowiedział, wznosząc ręce: „Amen! Amen!”. Po czym oddali PANU pokłon, padając twarzą ku ziemi. Czytali powoli księgę Prawa Bożego i wyjaśniając jej sens, sprawiali, że była zrozumiała. Wówczas Nehemiasz, który był namiestnikiem, i Ezdrasz, kapłan i pisarz, oraz lewici przekazujący ludziom słowa księgi powiedzieli do tłumu: „Dzień dzisiejszy jest poświęcony PANU, Bogu waszemu. Nie bądźcie smutni i nie płaczcie!”. Wszyscy bowiem ludzie szlochali, słuchając słów Prawa. I Nehemiasz powiedział do nich: „Idźcie jeść potrawy świąteczne i pić słodkie napoje. Podzielcie się też z tymi, którzy nic nie mają – bo dzień dzisiejszy jest poświęcony Panu naszemu. Nie bądźcie przygnębieni, gdyż radość PANA jest waszą ostoją”.
Kto ma ucho, niech usłyszy, co Duch mówi Kościołowi.

PSALM RESPONSORYJNY Ps 19 (18), 8-9. 10 i 15 (R.: por. J 6, 63b)
Refren: Słowa Twe, Panie, są duchem i życiem.

Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, *
świadectwo Pana niezawodne, uczy prostaczka mądrości.
Jego słuszne nakazy radują serce, *
jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy. R.

Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, *
sądy Pana prawdziwe, a wszystkie razem słuszne.
Niech znajdą uznanie przed Tobą †
słowa ust moich i myśli mego serca, *
Panie, moja Opoko i mój Zbawicielu. R.

DRUGIE CZYTANIE 1 Kor 12, 12-30
Czytanie z Pierwszego listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian
Siostry i bracia:
Jak bowiem ciało jedno jest, a członków ma wiele, i wszystkie członki ciała, choć liczne, jednym są ciałem, tak i Chrystus. Bo przecież za sprawą jednego Ducha my wszyscy otrzymaliśmy chrzest [wszczepiający] w jedno ciało: czy to Żydzi, czy poganie, czy niewolnicy, czy wolni; i wszyscy zostaliśmy napojeni jednym Duchem. Bo i ciało nie jest jednym członkiem, ale wieloma. Jeśli noga powie: „Ponieważ nie jestem ręką, nie jestem z tego ciała”, czy mimo to nie jest z tego ciała? A jeśli powie ucho: „Ponieważ nie jestem okiem, nie jestem z tego ciała”, czy mimo to nie jest z tego ciała? Jeśli całe ciało wzrokiem, gdzie słuch? Jeśli całe słuchem, gdzie powonienie? Lecz jednak Bóg osadził członki w ciele, każdy z nich z osobna, tak jak chciał. Gdyby wszystkie były jednym członkiem, gdzie ciało? Lecz jednak liczne są członki, a ciało jedno. A nie może oko powiedzieć ręce: „Nie jesteś mi potrzebna”; ani też głowa nogom: „Nie jesteście mi potrzebne”. Lecz właśnie o wiele bardziej niezbędne są te członki ciała, które uchodzą za słabsze, a które uważamy za mniej szacowne w ciele, te otaczamy tym większym szacunkiem, i te w nas nieprzystojne są traktowane z większą dostojnością, natomiast te w nas dostojne nie potrzebują tego. Tak właśnie Bóg ciało uformował, przyznawszy temu, co niższe, więcej szacun- ku, by nie było niezgody w ciele, lecz by członki jednakowo troszczyły się o siebie. I gdy cierpi jeden członek, cierpią razem wszystkie członki; gdy uszanowania doznaje jeden członek, cieszą się razem wszystkie członki. Otóż wy jesteście ciałem Chrystusa, a każdy z osobna członkami. I nie- których ustanowił Bóg w Kościele po pierwsze jako apostołów, po drugie jako proroków, po trzecie jako nauczycieli, dalej [są] moce cudotwórcze, dalej charyzmaty uzdrowień, udzielanie pomocy, kierowanie, [dar] różnego rodzaju języków. Czy wszyscy apostołami? Czy wszyscy prorokami? Czy wszyscy nauczycielami? Czy wszyscy z cudotwórczymi mocami? Czy wszyscy mają charyzmat uzdrawiania? Czy wszyscy mówią językami? Czy wszyscy tłumaczą?
Kto ma ucho, niech usłyszy, co Duch mówi Kościołowi.

AKLAMACJA
Alleluja, alleluja, alleluja.
Pan posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność.

EWANGELIA Łk 1, 1-4; 4, 14-21
Początek Ewangelii według świętego Łukasza
Skoro już wielu próbowało ułożyć relację o rzeczach, które się wśród nas spełniły, według tego, jak przekazali nam ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa, postanowiłem i ja, po dokładnym prześledzeniu wszystkiego od początku, po kolei ci to opisać, najszlachetniejszy Teofilu, abyś uzyskał pewność tego, o czym otrzymałeś pouczenie. Jezus wrócił z mocą Ducha do Galilei. Wieść o Nim rozeszła się po całej okolicy. A On uczył w ich synagogach, wychwalany przez wszystkich. Przyszedł także do Nazaretu, gdzie się wychował. Zgodnie ze swoim zwyczajem wszedł w szabat do synagogi i wstał, aby czytać. Podano Mu księgę proroka Izajasza. Gdy rozwinął tę księgę, znalazł miejsce, gdzie było napisane: „Duch Pana nade mną. Ze względu na Niego namaścił mnie, abym ubogim przekazał radosną nowinę. Posłał mnie, abym wziętym do niewoli ogłosił uwolnienie, a ślepym przejrzenie; abym załamanych odesłał w wolności, abym ogłosił rok łaski Pana”. Po zwinięciu księgi oddał ją słudze i usiadł. Oczy wszystkich w synagodze były z uwagą wpatrzone w Niego. A On tak zaczął do nich mówić: „Dziś w waszych uszach spełniło się to Pismo”.
Oto słowo Pańskie.

 

Comments are closed.