Czytania liturgiczne


3. NIEDZIELA PASCHALNA

PIERWSZE CZYTANIE Dz 2, 14. 22b-32
Czytanie z Dziejów Apostolskich.
Wystąpił Piotr razem z Jedenastoma i donośnym głosem tak zaczął do nich przemawiać:
Izraelici, usłyszcie te słowa! Oto Jezusa z Nazaretu, Męża, ukazanego wam przez Boga cudami, dziwami i znakami, które Bóg wśród was czynił przez Niego, jak sami wiecie, Jego to właśnie, danego nam według określonego postanowienia i wcześniejszego uznania Boga, wy, krzyżując ręką bezbożnych, zabiliście. Lecz Bóg Go wskrzesił, rozwiązując pęta śmierci, bo niemożliwe było, by ona trzymała Go w swej mocy. Przecież do Niego odnosi Dawid to słowo: «Pana zawsze przed sobą widziałem, bo jest przy mym prawym boku, abym się nie zachwiał. Z tego powodu ucieszyło się moje serce i język się mój rozradował, i również me ciało spocznie w nadziei. Bo nie zostawisz mej duszy otchłani ani pozwolisz, aby Twój Święty doznał rozkładu. Sprawiłeś, bym poznał drogi życia, napełniłeś mnie radością przez swą obecność».
Bracia, niech mi wolno będzie powiedzieć wam śmiało o patriarsze Dawidzie, że przecież on umarł, i został pogrzebany, i jego grób jest u nas aż do dzisiaj. A zatem, ponieważ był prorokiem i wiedział, że Bóg pod przysięgą obiecał mu, że ktoś z owocu jego bioder zasiądzie na jego tronie, widząc to naprzód, właśnie o wskrzeszeniu Chrystusa powiedział, że ani nie był pozostawiony otchłani, ani Jego ciało nie doznało rozkładu. Tego właśnie Jezusa Bóg wskrzesił, czego my wszyscy jesteśmy świadkami.
Kto ma ucho, niech usłyszy,
co Duch mówi Kościołowi.

PSALM RESPONSORYJNY Ps 16, 1b-2a i 5. 7-8. 9-10. 11
Refren: Ukaż nam, Panie, Twoją ścieżkę życia
Albo: Alleluja

Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie, *
mówię do Pana: «Ty jesteś Panem moim».
Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, *
to On mój los zabezpiecza.

Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, *
bo serce napomina mnie nawet nocą.
Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, *
On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje.

Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje, *
a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie,
bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz *
i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie.

Ty ścieżkę życia mi ukażesz, *
pełnię radości przy Tobie
i wieczne szczęście *
po Twojej prawicy.

DRUGIE CZYTANIE 1 P 1, 17-21
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Piotra Apostoła.
Bracia i siostry:
Jeśli Ojcem nazywacie Tego, który, nie patrząc na pozory, sądzi każdego według jego uczynków, to przez czas swego mieszkania na obczyźnie postępujcie z bojaźnią, świadomi tego, że zostaliście wykupieni ze swego odziedziczonego po przodkach jałowego sposobu życia nie za rzeczy zniszczalne: za srebro czy złoto, lecz za drogocenną krew Chrystusa, jako baranka bez plamy lub skazy, który już przed założeniem świata był przewidziany, a objawił się na końcu czasów ze względu na was. Wy dzięki Niemu napełnieni jesteście wiarą w Boga, który Go wskrzesił z martwych i obdarzył Go chwałą, tak by wasza wiara i nadzieja skierowane były ku Bogu.
Kto ma ucho, niech usłyszy,
co Duch mówi Kościołowi.

Śpiewa się sekwencję paschalną Victimae paschali laudes

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Alleluja. Alleluja. Alleluja.
Panie Jezu, daj nam zrozumieć Pisma,
niech pała nasze serce, gdy do nas mówisz.

EWANGELIA Łk 24, 13-35
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza.
Tego samego, pierwszego dnia tygodnia, dwóch z uczniów szło do wsi zwanej Emaus, odległej od Jeruzalem sześćdziesiąt stadiów. Rozmawiali o tym wszystkim, co się wydarzyło. W czasie ich rozmowy i rozważań sam Jezus przybliżył się i zaczął iść z nimi. Lecz ich oczy tak były zajęte, że Go nie poznali. Zapytał ich: „Cóż to za rozmowy prowadzicie ze sobą idąc?” Przystanęli smutni. Jeden z nich, imieniem Kleofas, odezwał się do Niego: „Chyba tylko ty jeden mieszkasz w Jeruzalem i nie wiesz, co się w tych dniach tam wydarzyło!” Zapytał ich: „Co takiego?” Powiedzieli Mu: „Chodzi o Jezusa z Nazaretu. To był Prorok, Człowiek możny w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu. I jakże możliwe, że nasi arcykapłani i starsi wydali Go na wyrok śmierci i ukrzyżowali Go! A myśmy się spodziewali, że On będzie tym, który wyzwoli Izraela. A tymczasem po tym wszystkim już trzeci dzień mija, jak to się stało. Ale niektóre z naszych kobiet zadziwiły nas, bo wcześnie rano były przy grobowcu i nie znalazły Jego ciała. Przyszły i powiedziały, że nawet aniołów widziały, którzy mówią, że On żyje. Poszli wtedy niektórzy z naszych do grobowca i zastali wszystko tak, jak powiedziały te kobiety. Jego nie zobaczyli”. Wtedy On odezwał się do nich: „O, bezmyślni i tak twardego serca, że nie wierzycie w to wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż nie trzeba było, aby Mesjasz doznał tego wszystkiego i aby wszedł do swojej chwały?” I wyłożył im dotyczące Go we wszystkich Pismach słowa, zaczynając od Mojżesza i wszystkich proroków. Tak doszli do wsi, do której zmierzali. Wtedy On zaczął udawać, że chce iść dalej. Oni jednak nakłonili Go, mówiąc: „Zostań z nami, bo wieczór blisko, dzień już się przechylił”. Wszedł zatem, aby z nimi zostać. Kiedy z nimi zasiadł do stołu, wziął chleb, pobłogosławił, połamał i podał im. Wtedy ich oczy się otwarły i poznali Go. On jednak im zniknął. Wtedy mówił jeden do drugiego: „Czyż nasze serce nie płonęło w nas, gdy z nami rozmawiał w drodze i gdy wykładał nam Pisma?”. I zaraz, tej samej godziny, wstali i wrócili do Jeruzalem. Tu zastali zgromadzonych Jedenastu i innych z nimi, którzy mówili, że Pan rzeczywiście zmartwychwstał i że pokazał się Szymonowi. Oni ze swojej strony opowiedzieli o wszystkim, co się wydarzyło w drodze i jak dał im się poznać przy łamaniu chleba.
Oto słowo Pańskie.

Comments are closed.