Czytania liturgiczne


25 NIEDZIELA PO ZESŁANIU DUCHA ŚWIĘTEGO
32. NIEDZIELA W CIĄGU ROKU

PIERWSZE CZYTANIE 1 Krl 17, 10-16
Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej
Zaraz więc wyruszył [Eliasz] do Sarepty. Kiedy wchodził do bramy miasta, pewna wdowa zbierała drwa. Zwrócił się do niej: „Przynieś mi, proszę, w kubku trochę wody do picia”. Ona zaraz poszła, aby mu jej przynieść, ale on jeszcze zawołał do niej: „Proszę jeszcze o kromkę chleba”.
Ona jednak odpowiedziała: „Przysięgam na PANA, twego Boga. Nie mam już nic do jedzenia! Zostało mi tylko trochę oliwy w baryłce i garść mąki w dzbanie. Właśnie zbieram kilka drewienek, aby przygotować posiłek sobie i mojemu synowi. Zjemy go, a potem umrzemy”.
Lecz Eliasz jej odpowiedział: „Nie bój się! Idź i zrób, jak powiedziałaś. Najpierw jednak przygotuj z tego, co masz, mały chleb i przynieś mi go, a potem przygotujesz coś dla siebie i syna.
Tak bowiem mówi PAN, Bóg Izraela: „Nie skończy się mąka w dzbanie ani nie braknie oliwy w baryłce aż do dnia, w którym PAN ześle deszcz na ziemię”.
Ona poszła i postąpiła zgodnie ze słowem Eliasza. Odtąd Eliasz oraz kobieta i jej rodzina codziennie mieli co jeść. Nie skończyła się ani mąka w dzbanie, ani nie zabrakło oliwy w baryłce, zgodnie ze słowem PANA, wypowiedzianym przez Eliasza.
Kto ma ucho, niech usłyszy, co Duch mówi Kościołowi.

PSALM RESPONSORYJNY Ps 146 (145), 6c-7. 8-9a. 9bc-10 (R.: por. 1)
Refren: Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego.
On wiary dochowuje na wieki, *
uciśnionym wymierza sprawiedliwość,
chlebem karmi głodnych, *
wypuszcza na wolność więźniów. R.
Pan przywraca wzrok ociemniałym, *
Pan dźwiga poniżonych,
Pan kocha sprawiedliwych. *
Pan strzeże przybyszów. R.
Ochrania sierotę i wdowę, *
lecz występnych kieruje na bezdroża.
Pan króluje na wieki, *
Bóg twój, Syjonie, przez pokolenia. R.
Refren: Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego.

DRUGIE CZYTANIE Hbr 9, 24-28
Czytanie z Listu do Hebrajczyków
Chrystus wszedł nie do sanktuarium, zbudowanego rękami, będącego odbiciem prawdziwego [przybytku], lecz do samego nieba, aby teraz stać w naszej sprawie przed obliczem Boga; i nie po to, by siebie składać w ofierze wiele razy, tak jak co roku arcykapłan wchodzi z krwią cudzą do sanktuarium, gdyż inaczej musiałby wielekroć od założenia świata poddać się męce, lecz właśnie ukazał się tylko jeden raz na końcu wieków dla usunięcia grzechów przez złożenie siebie na ofiarę.
A jak postanowione ludziom raz umrzeć, a potem sąd, tak i Chrystus tylko raz siebie ofiarował dla zgładzenia grzechów, a drugi raz już bez związku z grzechem ukaże się tym, którzy na Niego czekają, by dostąpić zbawienia.
Kto ma ucho, niech usłyszy, co Duch mówi Kościołowi.

AKLAMACJA Mt 5, 3
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Błogosławieni ubodzy w duchu,
albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA Mk 12, 38-44 
Słowa Ewangelii według świętego Marka
W swojej nauce mówił: „Strzeżcie się uczonych w Piśmie, gdy lubią obnoszenie się w uroczystych szatach, i pozdrowienia w publicznych miejscach, i pierwsze ławy w synagogach, i pierwsze miejsca na ucztach; gdy objadają domy wdów, gdy dla pozoru długo się modlą. Tacy otrzymają surowszy wyrok”.Kiedy usiadł naprzeciw skarbca, przyglądał się, jak ludzie wrzucają pieniądze do tego skarbca. Wielu bogatych wrzucało dużo. Gdy doszła jedna uboga wdowa, wrzuciła dwa miedziaki, to znaczy grosz.
Przywołał wtedy swoich uczniów i rzekł im: „Zapewniam was, że ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy wrzucający do skarbca. Wszyscy bowiem wrzucili z tego, co mieli w nadmiarze, ona natomiast wrzuciła ze swojego niedostatku wszystko, co miała, całe swoje utrzymanie”.
Oto słowo Pańskie.

Comments are closed.