Aktualności


Wprowadzenie do Adwentu

Adwent czyli okres w Kościele, który poprzedza uroczystość Narodzenia Jezusa Chrystusa. Jakie jest jego pochodzenie, jakie niesie treści i co oznaczają jego symbole, jak jest on przeżywany w Reformowanym Kościele Katolickim w Polsce.

Jeśli chcesz poznać odpowiedzi na te pytania to serdecznie zapraszamy na spotkanie online, które odbędzie się w poniedziałek 23 listopada o godz. 20:30 za pośrednictwem platformy zoom.

Link do wydarzenia: https://us02web.zoom.us/j/2341098302?pwd=Mm1JRlVUWTErSDV1TzdhTkFhYzRsdz09

Czytaj dalej

Jak dołączyć do Reformowanego Kościoła Katolickiego w Polsce?

Członkiem lub członkinią Reformowanego Kościoła Katolickiego w Polsce zostaje się poprzez przyłączenie do jednej z parafii naszego Kościoła.

Istnieją dwie drogi zostania członkiem Parafii, jest to przyjęcie w niej chrztu lub bierzmowania w przypadku osób, które nigdy wcześniej tych sakramentów nie przyjęli albo akt konwersji dla osób przyłączających się z innych Kościołów chrześcijańskich.

Chrzest lub bierzmowanie

Osoba, która chce przyjąć chrzest lub bierzmowanie w Reformowanym Kościele Katolickim w Polsce powinna skontaktować się z proboszczem lokalnej parafii. Po odpowiednim przygotowaniu (katechumenacie) osoba taka przyjmuje sakrament.

Preferowane dni ich udzielania to:
– dla sakramentu chrztu: Wigilia Paschalna
– dla sakramentu bierzmowania: Niedziela Zesłania Ducha Świętego
Nie widzimy jednak przeszkód, aby sakramenty te sprawować w inne dni.

Podobna droga dotyczy rodziców, którzy chcą ochrzcić swoje dziecko w Reformowanym Kościele Katolickim w Polsce.

Konwersja

Konwersja (z łac. convertere „zmienić”) to akt polegający na zmianie dotychczasowego wyznania i przyłączeniu się do Reformowanego Kościoła Katolickiego w Polsce.

Osoba, która chce dokonać konwersji w pierwszej kolejności jest zaproszona do udziału w spotkaniach wspólnot Reformowanego Kościoła Katolickiego w Polsce (Obecnie to: Poznań, Warszawa, Bytom, Kraków, Wrocław, Zielona Góra, Toruń lub Wspólnota Online).

Osoba, która zdecyduje się na oficjalne przyłączenie do Kościoła uzgadnia z proboszczem datę przyjęcia. Do tego czasu poznaje ona Kościół, jego wiarę i praktykę. Jest dla nas bardzo ważne, aby w tym okresie osoba odkryła, że to jest rzeczywiście jej miejsce, jej wspólnota, jej Kościół – wszyscy bowiem razem jesteśmy za niego odpowiedzialni.

Do dnia przyłączenia do Kościoła należy przygotować świadectwo chrztu z parafii, w której miał miejsce lub stosowne oświadczenie.

Konwersja dokonuje się w czasie Liturgii Eucharystii w czasie której osoba przystępująca odnawia przyrzeczenia chrzcielne, deklaruje wolę przyłączenia do Reformowanego Kościoła Katolickiego w Polsce poprzez odczytanie wcześniej napisanego listu skierowanego do Kościoła.

Konwersja do Reformowanego Kościoła Katolickiego w Polsce oznacza wystąpienie z dotychczasowej wspólnoty kościelnej. Stosowna informacja wysyłana jest przez nowego proboszcza do parafii chrztu gdzie powinna zostać dokonana stosowna adnotacja w kartotece lub księdze chrztów.

  • Wykaz wspólnot znajdziesz tutaj.

Czytaj dalej

RPO włącza się w sprawę Reformowanego Kościoła Katolickiego w Polsce


Rzecznik Praw Obywatelskich zgłosił udział w postępowaniu administracyjnym toczącym się przed MSWiA w związku z wnioskiem Reformowanego Kościoła Katolickiego w Polsce o ponowne rozpatrzenie sprawy jego rejestracji. RPO wniósł o utrzymanie decyzji o rejestracji.

W ocenie RPO wykreślenie z rejestru narusza autonomię związku wyznaniowego, co jest niezgodne z art. 25 ust. 3 Konstytucji („Stosunki między państwem a kościołami i innymi związkami wyznaniowymi są kształtowane na zasadach poszanowania ich autonomii oraz wzajemnej niezależności każdego w swoim zakresie, jak również współdziałania dla dobra człowieka i dobra wspólnego”). Przepisy nie dają bowiem pola do uznaniowości w sprawie wpisu kościoła do Rejestru. A kompetencje MSWiA jako organu rejestrowego są ograniczone do oceny wniosku jedynie w aspekcie zgodności z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa.


Czytaj dalej

Argumenty logiczne w rozbudzaniu wiary w Boga

Argumenty logiczne w rozbudzaniu wiary w Boga

Karolina Szymczyk

Człowiek nie bez przyczyny został obdarzony przez Boga rozumem i zdolnością myślenia Jednak w pewnych sytuacjach owa umiejętność może przysparzać kłopotów. Otóż człowiek zatraciwszy świadomość, że żyje przed obliczem Boga i tak pozostaje w relacji z Nim (nawet grzech można rozumieć relacyjnie jako postępowanie wbrew Stwórcy i własnemu powołaniu do jedności z Panem). Nawet, gdy uzna siebie za „centrum świata” i jedyny punkt odniesienia zgodnie z maksymą Terencjusza:  ,,Homo sum; humani nihil a me alienum putto”. Innymi słowy wyniesie własne poznanie (rozumowe) do rangi niezaprzeczalnego i jedynego pewnego źródła wiedzy o otaczającym go świecie. Podkreślić należy, że Bóg dał człowiekowi dar rozumności, który podlega „wolnej woli”, dlatego też zawieszony jest pomiędzy działaniem ad majorem Dei gloriam i działaniem na szkodę nie tyle Bogu, co samemu posiadaczowi w tym przypadku „głupiej rozumności”. Człowiek może dążyć do poznania Stwórcy (a raczej uświadomienia sobie niemożności zamknięcia Boga w jakichkolwiek ramach pojęciowych) lub obalać jego istnienie, czyli uznać za całkowicie irracjonalne. Jednakże w tym drugim z pozoru anihilującym Stwórcę rozstrzygnięciu tkwi ziarno prawdy. Otóż Bóg jest irracjonalny! Aby uprawomocnić rozstrzygnięcia rozumności Karoliny Szymczyk warto stanąć na ramionach gigantów i spojrzeć na ten problem z tej właśnie perspektywy. Anzelm z Cantenbury wskazywał, że „gdyby Bóg ograniczał się do istnienia tylko w ludzkim intelekcie, człowiek mógłby pomyśleć o czymś go przekraczającym”. Skoro Stwórca wymyka się intelektowi (umysłowej reprezentacji) istnieje niezaprzeczalnie w sposób realny, jest czymś więcej niż projekcją stworzoną poprzez wzmożony wysiłek szarych komórek. W tym momencie warto postawić pytanie o zasadność podejmowania logicznej argumentacji za istnieniem Boga.

Zdaje się, że ścieżki do takiego myślenia o Bogu (na gruncie chrześcijańskim) wytyczył Tomasz z Akwinu (takie próby podejmowano znacznie wcześniej, czego przykładem są pisma św. Augustyna, w których bronił on za pomocą metody filozoficznej podstawowych prawd wiary), który wskazywał na pięć dowodów na istnienie Boga. Trzy z nich określić można jako fizyczno-przyrodnicze (cel rzeczy stworzonych, istnienie poruszyciela, przyczyna sprawcza) i dwa jako filozoficzne (byt konieczny, rożne stopnie doskonałości rzeczy stworzonych). O ile w epoce Tomasza z Akwinu takie ujmowanie kwestii zaspokajało całkowicie potrzeby wątpiących to XXI wiek (a wcześniej epoka oświecenia) stawia teologów przed nowymi wyzwaniami. Taktownie Boga jako hipotezy badawczej, którą należy udowodnić jest mieczem obosiecznym – uderza w takim samym stopniu w scjentystów jak i w ludzi Kościoła. Książkę „Bóg urojony” Richarda Dawkinsa można uznać niewątpliwie za jeden z przykładów, który obrazuje zasadę, iż błędnie obrana metodologia nie pozostawia na polu bitwy naszych żołnierzy i żołnierzy przeciwnika. Autor za cel postawił sobie obalenie hipotezy głoszącej istnienie Boga. Zarzucić mu można szereg manipulacji, które przede wszystkim ujawniają się w karykaturalnej asymetrii pomiędzy religią a nauką. Gdy autor opisuje religię chrześcijańską i jej wyznawców mówi o barbarzyńskim pełnym amoralności kulcie (w tym celu przytacza zapisy z Księgi Kapłańskiej) i ludziach pozbawionych zdolności racjonalnej oceny własnych czynów. Z kolei swój wywód naukowy (jako eksperta – biologa) buduje w sposób przejrzysty, logiczny i spójny. Nie pozostawia on złudzeń odnośnie statusu religii. Dla dobra ludzkości należy odrzucić te „ciemne praktyki”. Podsumowując Bóg nie jest twórcą moralności (moralność ma charakter ewolucyjny) nie jest też stwórcą świata (w tym celu Dawkins odwołuje się do osiągnięć nauk przyrodniczych) zatem stanowi on tylko fantazję ludzi nieoświeconych. Poprzestanie na wyliczaniu nierzetelności związanych z „obiektywizmem badacza” nie wystarczy. Błędna już sama w sobie jest postawiona hipoteza badawcza, a dalsze części wywodu próbują zrekompensować fakt, że Dawkins nie posiada żadnych narzędzi, aby mówić o Bogu ze stanowiska nauk przyrodniczych, bowiem jej przedmiotem jest świat stworzony, zaś zadaniem badacza orzekanie o nim. Pozwala to wyjaśnić fakt, dlaczego sympozja naukowe fizyków nie są poświęcone dyskusjom na temat istnienia lub nieistnienia Stwórcy. Niemniej rzetelnie prowadzone badania, którym przyświeca cel odkrycia Prawdy, doprowadzić mogą do wniosków, że istnieje sfera wykraczająca poza świat materialny, coś czego ludzkie poznanie nie jest w stanie opisać i tym bardziej zrozumieć. Dlatego akcent należy położyć w innym miejscu i rozpocząć najpierw od wiary (jako osobistego i subiektywnego doświadczenia Boga) i zakończyć na wiedzy (zadaniem rozumu jest obiektywizacja owego „spotkania” i przełożenia go na pojęcia za pomocą, których staje się w ogóle możliwie mówienie o Bogu innym ludziom, dawanie o Nim świadectwa). Myślę, że w ten sposób należałoby interpretować słowa Anzelma z Cantenbury „wierzę, aby zrozumieć”.

Obok porządku rozumu zawsze musi stać porządek serca, z którego wypływa wiara. Rozum umożliwia poznanie rzeczy stworzonych i dotarcie do niewygodnej i trudnej prawdy o sobie, którą można wyrazić za Pascalem następująco: „Człowiek jest trzciną na wietrze ale trzciną myślącą”. Człowiek stoi pośrodku nicości i nieskończoności, jego zmysły nie są w stanie uchwycić tych „ekstremów”, czyli czegoś, co go przekracza. Zmysły są stępione, nie potrafią orzec nic pewnego poza pełnym pokory „wiem, że nic nie wiem”. I to jest jedyna wartościowa wiedza, którą należy posiąść, czyli rozpoznać, że dom naszego ciała wzniesiony jest na piasku, zaś każdy powiew wszechświata może sprawić, że zniknie bez śladu. Aczkolwiek nie ma innej możliwości mówienia o Bogu niż odwołując się do intersubiektywnego porządku rozumu (języka). Wiedza przekazywana w ten sposób jest tylko ludzką wiedzą na temat Objawienia, zawężeniem Boga do zbioru pojęć i nazw.

Fundamentalnym doświadczeniem wiary jest spotkanie z Bogiem, nie zaś samo słuchanie o Nim. Każdy kto posiada więź z przyjacielem nie wątpi w jego istnienie (to niepodważalna pewność). Z kolei wiedza podlega dezaktualizacji, teorie naukowe zostają obalane i zastępowane nowymi. Człowiek nie potrafi poznać nawet sam siebie, a co dopiero Boga (neuronauka wciąż zgłębia tajniki ludzkiego mózgu i nie potrafi wyjaśnić wielu zachodzących w nim zjawisk). Dlatego należy zrezygnować z argumentów logicznych i powołać się przede wszystkim na „argument ukrycia”. Otóż Bóg objawi się każdemu w swoim czasie „Szukajcie PANA, kiedy daje się znaleźć, wzywajcie Go, kiedy jest blisko!” (Iz 55,6). Bóg ujęty w sztywne logiczne ramy to martwy Stwórca, przechowywany w formalnie obiekt badawczy. Każda epoka wyobrażała sobie Boga filozofów za pomocą toposów (theatrum mundi, zegarmistrz świata), które wyrażały w zasadzie tą samą wizję demiurga oddalonego od człowieka sklepieniem nieba, władcę kierującym wszystkim z ukrycia. Dzisiaj w erze postępu technicznego byłby on pewnie siecią komputerów (platońską ideą komputerów z jabłuszkiem w logo) przetwarzającą ogromne ilości danych w zawrotnie szybkim tempie. Paradoksalnie Bóg filozofów jest „bogiem bezbożnym”. Ma niewiele wspólnego ze Stwórcą wkraczającym jako konkretna osoba w ludzką historię, którego poznajemy w Jezusie Chrystusie.


Karolina Szymczyk – studentka teologii na EWST we Wrocławiu, doktorantka na UAM w Poznaniu, członkini poznańskiej wspólnoty Reformowanego Kościoła Katolickiego w Polsce.

Czytaj dalej

Wspólnota online

Okres pandemii zmienił nasz sposób życia, również jako wspólnot chrześcijańskich. Musieliśmy znaleźć wiele nowych rozwiązań. Od pewnego czasu zaobserwowaliśmy też wzrost zainteresowania naszym Kościołem, więcej osób się z nami kontaktuje i uczestniczy np. w transmisjach Liturgii. Pytacie nas o wspólnoty w różnych częściach Polski, bardzo często musimy wam odpowiedzieć, że „jeszcze nas tam nie ma”.

Obecnie nasz Kościół posiada zaledwie kilka wspólnot w kraju, mamy niewielką ilość duchownych co sprawia, że trudno nam jest odpowiedzieć na wszystkie wasze duchowe i wspólnotowe potrzeby.

Pandemia i lockdown pokazały nam jednak, że część naszej aktywności możemy przenieść do świata wirtualnego. Możemy się spotkać online, rozmawiać, rozważać słowo Boże, modlić się za siebie i uwielbiać Boga.

Wychodząc naprzeciw waszym oczekiwaniom, zainteresowaniu naszym Kościołem i pragnieniu poznawania Boga we wspólnocie otwartej i przyjacielskiej, chcemy wam zaproponować „wspólnotę online”.

Projekt ten jest kierowany w pierwszej kolejności do osób, które nie mogą uczestniczyć w życiu lokalnych wspólnot, a chciałyby zostać reformowanymi katolikami i katoliczkami lub po prostu razem z nami dzielić się swoim doświadczeniem, modlić się, czytać Pismo Święte czy rozmawiać. Serdecznie zapraszamy również osoby związane już z naszymi lokalnymi wspólnotami, które chcą skorzystać z tej formy pogłębienia wiary i budowania relacji z siostrami i braćmi.

Jak będzie wyglądać wspólnota online?
Bazować będziemy na cotygodniowych spotkaniach modlitewno-biblijnych z nieodłącznym dla nas „ósmym sakramentem” czyli kawą lub herbatą.

Jeśli będzie to możliwe, przynajmniej raz w roku odbywać się będą rekolekcje „w realu” dla wszystkich członków i członkiń wspólnoty online.

Nie da się w pełni stworzyć reformowano katolickiej wspólnoty bez sakramentów. Ich niestety nie da się celebrować online. Co w tej sytuacji? Zapraszamy, aby przynajmniej raz na jakiś czas, choćby raz w roku, w zależności od możliwości, odwiedzić jedną z lokalnych wspólnot gdzie celebrowane są sakramenty. Istnieje też możliwość, że nasi duchowni, którzy podróżują po Polsce, odwiedzą okolice w której mieszkają osoby ze „wspólnoty online” i będą z nimi sprawować Liturgię Eucharystii i inne sakramenty.

Osoby uczestniczące w spotkaniach wspólnoty online, jeśli będą chciały, będą miały możliwość oficjalnego przystąpienia do Reformowanego Kościoła Katolickiego w Polsce.

Jeśli chcesz dołączyć do wspólnoty online, poznać nas lepiej, zobaczyć czy taka forma jest również dla ciebie, skontaktuj się z nami wysyłając email:

Tomasz Puchalski, biskup Kościoła
prezbiter.rkk@gmail.com
lub kontaktując się z nami poprzez facebook.

Pierwsze spotkanie wspólnoty odbędzie się w poniedziałek 26 października o godz. 20:30

Czytaj dalej

Kraków | Liturgia Eucharystii

Serdecznie zapraszamy na Liturgię Eucharystii w Krakowie, którą sprawować będziemy w sobotę 26 września o godz. 10:30.

Liturgia odbędzie się w sali przy ul. Świętego Filipa 23.

Każda osoba jest mile widziana.

Czytaj dalej

Wrocław | Liturgia Eucharystii

Serdecznie zapraszamy na Liturgię Eucharystii we Wrocławiu, która odbędzie się w niedzielę, 27. września 2020 roku o godzinie 12:00.

Osoby, które chcą wziąć udział w Liturgii prosimy o kontakt z animatorem lokalnej misji:

Marcin Stelmach
Tel: +48 519 800 581
Email: marcinstelmach123@wp.pl

Czytaj dalej

Bytom | Liturgia Eucharystii

26 września (sobota) o godzinie 16.30 w Bytomiu odbędzie się oficjalne i uroczyste zawiązanie misji Reformowanego Kościoła Katolickiego w Polsce.

Najpierw jako wspólnota wybierzemy patrona misji. Następnie o 17:00 rozpoczniemy Liturgię pod przewodnictwem biskupa-elekta ks.Tomasza Puchalskiego.

Po Eucharystii zapraszamy na „ósmy sakrament” (kawa, poczęstunek i rozmowa).

Serdecznie zapraszamy Wszystkich chętnych do wzięcia udziału w Liturgii. Będzie nam niezmiernie miło gościć każdego, kto chciałby towarzyszyć nam w tym wydarzeniu i budowaniu wspólnoty. Osoby zainteresowane prosimy o kontakt pod nr telefonu 510 085 839 (Magdalena) lub 608 507 358 (Mateusz).

Czytaj dalej

Kościół Żyje | Oświadczenie Rady Kościoła


Drogie Członkinie i Członkowie,
Przyjaciele i Sympatycy,

W nawiązaniu do ostatnich wydarzeń pragniemy Was uspokoić i poinformować, że Reformowany Kościół Katolicki w Polsce nie zaprzestaje swojej działalności. Tak jak dotychczas, będziemy nadal sprawować sakramenty, głosić Ewangelię Chrystusa i budować wspólnoty. W najbliższym czasie rusza między innymi nasza nowa misja na Śląsku, a w naszym Kościele zacznie działać wspólnota Benedyktynów Mądrości Bożej.

Dziękujemy Wam za wszystkie wyrazy wsparcia i za modlitwę. Jeżeli czujecie, że chcecie nam pomóc, prosimy nadal o Waszą modlitwę. Bądźmy w tym czasie razem. Prosimy Was również o zachowanie spokoju, rozwagi i szacunku. Apelujemy o to, aby emocje nie spowodowały, że ta sytuacja stanie się powodem do zakłócania porządku oraz naruszania godności czy bezpieczeństwa osób, instytucji lub podmiotów.

Serdecznie zapraszamy na liturgię, spotkanie czy po prostu na kawę do naszych wspólnot w Poznaniu, Warszawie, Krakowie, Wrocławiu, Zielonej Górze, Toruniu i na Śląsku. Każda osoba jest u nas mile widziana. Wspólnie z Wami chcemy przywracać nadzieję. Robimy dalej swoje: kochamy ludzi. Kościół żyje!

Wasze Siostry i Bracia z Rady Kościoła
Reformowanego Kościoła Katolickiego w Polsce


Czytaj dalej

Benedyktyni Mądrości Bożej

Już 19 września 2020 roku pierwsza osoba z Reformowanego Kościoła Katolickiego w Polsce przyjmie habit i rozpocznie nowicjat we wspólnocie Benedyktynów Mądrości Bożej.

Benedyktyni Mądrości Bożej działają od kilku lat w USA, od 2018 roku są kanonicznie uznanym zakonem w Ekumenicznej Wspólnocie Katolickiej. Przeorem i inicjatorem powstania wspólnoty jest ojciec Michael Seger.

Do wspólnoty należą osoby świeckie i wyświęcone, członkowie i członkinie Kościołów zrzeszonych w Ekumenicznej Wspólnocie Katolickiej, którzy w swoim życiu chcą się kierować Regułą Św. Benedykta.

Niczego nie przedkładać nad miłość Chrystusa

Podstawową zasadę Reguły Św. Benedykta można podsumować w dwóch zdaniach z jej tekstu: „Niczego nie przedkładać nad miłość Chrystusa” oraz „aby we wszystkim Bóg był uwielbiony”. Życie Benedyktynów Mądrości Bożej jest ukierunkowane na Chrystusa, na dzielenie się Dobrą Nowiną, przemianę życia przez Ewangelię i wzrost miłości wobec Boga i Jego oblubienicy – Kościoła.

Bliskie relacje ze wspólnotą

Święty Benedykt wzywa naśladujących go mnichów i mniszki do życia we wspólnocie. Choć benedyktyni Mądrości Bożej nie mieszkają w jednym klasztorze, to utrzymują trwałe i częste relacje, używając do tego wszystkich dostępnych im środków. Raz w miesiącu odbywa się też spotkanie całej wspólnoty, w którego czasie obok modlitwy omawiane są bieżące sprawy wspólnoty i jej członków i członkiń.

Liturgia i modlitwa

Benedyktyni Mądrości Bożej zobowiązują się do wiernej i regularnej modlitwy psalmami, która w historii przybrała formę Liturgii Godzin. Praktykują też modlitwę osobistą.

„Słuchaj, synu, nauk mistrza i nakłoń ku nim ucho swego serca”.

Tradycja monastyczna bardzo dużą uwagę przewiązuje do praktykowania ciszy i milczenia. By osiągnąć monastyczną ‚świętą ciszę’ nie wystarczy przestać mówić i wyłączyć muzykę, trzeba przede wszystkim osiągnąć ‚ciszę serca’, które dzięki temu będzie bardziej uważne na głos samego Boga, który przemawia w milczeniu. Bardzo pomocna praktyka w osiągnięciu tego stanu jest ‚modlitwa serca’ zwana też ‚modlitwą Jezusową’ czy ‚medytacja chrześcijańską.

Kolejnym bardzo ważnym aspektem duchowości benedyktyńskiej jest ‚słuchanie’. Właśnie od słowa ‚słuchaj’ rozpoczyna się Reguła. Wzajemne słuchanie to jedna z podstawowych cech benedyktynów Mądrości Bożej. Każdy brat i siostra musi być wysłuchana przed podjęciem decyzji, a przeor wspólnoty jest przede wszystkim ‚pierwszym słuchającym’. To wzajemne słuchanie jest podstawa benedyktyńskiego posłuszeństwa.

Bracia i siostry w pierwszej kolejności chcą być posłuszni Bogu. Pomaga nam w tym praktyka Lectio Divina, czyli modlitewnego czytania Pisma Świętego.

Gościnność

Gościnność jest niejako „marką” benedyktyńskich wspólnot. Również benedyktyni Mądrości Bożej praktykują i promują postawę gościnności. Bracia i siostry są zawsze gotowi przyjąć każdą osobę jak Chrystusa.

Śluby zakonne

Benedyktyni Mądrości Bożej praktykują trzy tradycyjne śluby monastyczne: stałości, obyczajów monastycznych i posłuszeństwa oraz dodatkowy charakterystyczny dla tej wspólnoty tj. ślub bezprzemocowego zaprowadzania pokoju.

Początek Wspólnoty w Polsce

Pierwszą osobą z Polski, która 19 września zostanie przyjęta do wspólnoty benedyktynów Mądrości Bożej jest ks. Tomasz Puchalski. Będzie to również początkiem historii tej wspólnoty w naszym kraju. Jeśli chcesz ją lepiej poznać, interesuje cię życie benedyktyńskie w Reformowanym Kościele Katolickim w Polsce, to napisz: prezbiter.rkk@gmail.com

Czytaj dalej